تاریخنامه

مرثیه

"مرثیه"

رسم است هر که داغ جوان دید،‌ دوستان     رأفت برند حالت آن داغ‌دیــــــده را

 یک دوست زیر بازوی او گیرد از وفـــا      وان یک ز چهره پاک کند اشک دیده را

 آن دیگری بر او بفشاند گلاب و شهــــد      تا تقویت شود دل محنت چشیده را

 یک چند دعوتش به گل و بوستان کنند      تا برکنندش از دل، خار خلیـــــــده را

 القصه هر کس به طریقی ز روی مهـر       تسکین دهد مصیبت بر وی رسیده را

آیا که داد تسلیت خاطرِ حسیــن«ع»؟      چون دید نعش اکبر در خون تنیـــده را

 آیا که غمگساری‌ و اندوه بری نمـــود        لیلای داغ‌دیده‌ی محنت‌کشیــــــده را

 بعد از پدر دل پسر آماج تیغ شد            آتـــــش زدنــــد لانه‌ی مـــرغ پریـــده را

 

"ایرج میرزا"

 

   + محمدجعفر اشکواری ; ٦:۱٦ ‎ب.ظ ; جمعه ٤ دی ۱۳۸۸
comment نظرات ()
BlogLike textcolor="#333333" linkcolor="#2f57a2" backgroundcolor="#ffffff">