تاریخنامه

عطار نیشابوری (618-540 ق.)

«چند جویی در جهان یاری ز کَس             یک کَسَت در هر دو عالم یار بس

تو چو طاوسی بدین ره در خرام               کانـــدرین ره کـم نیایـی از مــگس

مرد باش و هر دو عالم ده طلاق               پـای در نه زانـکه داری دست رس

گر برآری یک نفس بی عشق او               از تـو بـا حـضرت بنـالد آن نفــس

هر نفس سرمایهٔ صد دولت است             تا کی اندر یک نفس چندین هوس

سرنگونساری تو از حرص توست              بـاز کـش آخـر عنـان را بـاز پـس

تا ز دانگی دوست تر داری دودانگ           نیستی تو این سخن را هیچ کَس

گر گهر خواهی به دریا شو فرو               بر سر دریا چه گردی همچو خَـس

بر در او گر نداری حرمتی                      چـون توانـی رفـت راه پر عَسَس

چون تو ای عطار حرمت یافتی              بر سر افـلاک تـازانـی فَـرَس»

(25 فروردین، روز بزرگداشت فریدالدین ابوحامد محمد بن ابوبکر ابراهیم بن اسحاق عطار کَدکَنی نیشابوری مشهور به عطّار نیشابوری، عارف و شاعر نامی است).

 

   + محمدجعفر اشکواری ; ٤:٠٤ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ٢٥ فروردین ۱۳٩٤
comment نظرات ()
BlogLike textcolor="#333333" linkcolor="#2f57a2" backgroundcolor="#ffffff">