تاریخنامه

بَهاریّه

نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی
                                              که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی
من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش
                                               که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی
چنگ در پرده همین می‌دهدت پند ولی
                                                وعظت آن گاه کند سود که قابل باشی
در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر است
                                                 حیف باشد که ز کار همه غافل باشی
نقد عمرت ببرد غصه دنیا به گزاف
                                                گر شب و روز در این قصه مشکل باشی
گر چه راهیست پر از بیم ز ما تا بر  دوست
                                                      رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی
حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد
                                                   صید آن شاهد مطبوع شمایـل باشی

(حافظ 727-792 ق)

 

   + محمدجعفر اشکواری ; ٦:٢٢ ‎ب.ظ ; یکشنبه ٢٧ اسفند ۱۳٩۱
comment نظرات ()
BlogLike textcolor="#333333" linkcolor="#2f57a2" backgroundcolor="#ffffff">