تاریخنامه

گزارشی از کنگره ی بین المللی سلمان فارسی (1)

اوایل تابستان جاری بود که متوجه شدم کنگره‌ی بین المللی سلمان فارسی در آبان ماه در شهرستان کازرون برگزار خواهد شد که جناب آقای دکتر علی بیات به عنوان دبیر علمی کنگره معرفی شده اند. بنابراین مقاله ای را برای همایش آماده کردم و بعد از طی مراحل مختلف، سرانجام مهرماه مشخص شد که مقاله پذیرفته شده است.


روز چهارشنبه 10 آبان ساعت 9:10 هواپیما از تهران برخاست و به طرف شیراز به پرواز درآمد. به مدت یک ساعت بخش وسیعی از فلات مرکزی ایران را طی کردیم و به شیراز رسیدیم. در بدو ورود دست اندرکاران کنگره در سالن فرودگاه حضور داشتند و به استقبال مهمانان آمدند، مهمانانی از عراق، ترکیه و لبنان. ساعت 11 ظهر از شیراز به سمت شهرستان کازرون رفتیم. فاصله شیراز تا کازرون 110 کیلومتر است، اما با توجه به پیچ و خم های جاده و نیز کوهستانی بودن منطقه، حدود 2 ساعت و نیم طول کشید تا به کازرون رسیدیم. مسیر شیراز تا کازرون برای من بسیار جذاب و جالب بود. دشت ارژن یکی از مناطق بی نظیری بود که من تا آن لحظه دیده بودم. منطقه ای وسیع که اطراف آن را رشته کوه های زاگرس احاطه کرده بود. اگرچه فصل پاییز بود، اما سرسبزی آن منطقه تعجب من را به همراه داشت و با پرس و جو از کارشناسی که همراه ما بود متوجه شدم که چشمه ای در دشت ارژن وجود دارد و در فصل بهار آب هایی که به دشت منتهی می شوند، دریاچه ای را تشکیل می دهند، بنابراین این منطقه از لحاظ منابع آب زیرزمینی در وضعیتی مناسب قرار دارد. بعد از عبور از دشت ارژن به جنگل های منطقه‌ی بَرم رسیدیم. فوق العاده بود. تمام منطقه از درختان بلوط پوشیده شده بود. جاده ای که ما از آن عبور می کردیم در همین 2 سال اخیر کشیده شده بود، اما هر چه به جنگل نزدیک تر می شدیم با صحنه های دلخراشی روبرو می شدیم. ظاهراً در این که از داخل جنگل بَرم جاده کشیده شود مدتی اختلاف بوده و سرانجام مانند دیگر موارد طبیعت تسلیم دست انسان شده بود! زباله هایی که مسافرین در جنگل رها کرده بودند، درختانی که در حال خشک شدن بود و جاده هایی که در دلِ جنگل کشیده شده بود و غیره سبب شده تا چهره جنگل زیبای درختان بلوط دگرگون شود...

بعد از عبور از چند تونل که شباهت بسیاری به مسیر جاده کندوان داشت وارد دشتی پهناور شدیم که شهرستان کازرون در آن واقع بود. کازرون از شهرهای تاریخی استان فارس به شمار می رود که دارای آثار تاریخی بسیاری است. کازرون با نام هایی چون بلادالعتیق، شهرسبز، گازرگاه، گازران، گازرون، کازران، کوه زران و دمیاط عجم آمده است. شهر بیشاپور که ویرانه های آن امروزه در شمال غرب کازرون واقع است به دستور شاپور اول ساسانی و در سال 266 میلادی ساخته شده بود. از جمله آثار تاریخی این شهر می توان به مجسمه شاپور اول واقع در غار شاپور در منطقه‌ای به نام تنگه چوگان (بزرگترین مجسمه عصر باستان ایران)، معبد آناهیتا (الهه آب)، آتشکده بالاده، نقش برجسته قندیل (نقش شاپور و همسرش) و قلعه دختر اشاره کرد. البته این شهر در گذشته دریاچه ای زیبا و پرآب داشت به نام «دریاچه پریشان» که اکنون خشک و بدون آب است.ویرانه های شهر بیشاپور

همزمان با ورود مهمانان کنگره به کازرون در حرکتی جالب و قابل تحسین برخی از مسولان شهرستان (از جمله فرماندار) برای خوش آمدگویی نزد مهمانان آمدند. از شیراز تا کازرون در اطراف جاده بَنرهای بزرگی قرار داده شده بود و این موضوع در سطح شهر کازرون نیز برجسته بود. بعد از حضور در شهر، در مجتمع فرهنگیان کازرون اسکان یافتیم. مراسم افتتاحیه قرار بود در ساعت 8 شب برگزار شود، به همین دلیل ساعت 7 به مصلی شهر کازرون رفتیم تا در افتتاحیه شرکت کنیم.

ادامه دارد...

   + محمدجعفر اشکواری ; ۱٢:٥٢ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱٤ آبان ۱۳٩۱
comment نظرات ()
BlogLike textcolor="#333333" linkcolor="#2f57a2" backgroundcolor="#ffffff">