تاریخنامه

باراجین - حکیم عمر خیام (427-510ق)

فصل بهار است و موسم گشت و گذار، البته اگر فرصت کافی داشته باشید. جمعه هفته گذشته 1391/2/22 فرصتی شد تا به طبیعت برویم. منطقه کوهستانی-تفریحی باراجین در استان قزوین را برای تفریح انتخاب کردیم. صبح زود حرکت کردیم و ساعت 9 صبح به آنجا رسیدیم.


روز تعطیل بود و افراد زیادی به آنجا آمده بودند. بعد از طی مسیری طولانی، تقریباً به قله یکی از کوههای سربه فلک کشیده شمال قزوین رسیدیم. طبیعت منطقه به حدی زیبا بود که لحظه ای فکر کردم در منطقه اشکور به سر می برم. البته منطقه ای که ما حضور داشتیم تا اشکور 2 ساعت فاصله داشت... به هرحال، بعد از صرف صبحانه،مسیری را برای پیاده روی انتخاب کردیم و به قله یکی دیگر از کوههای اطراف رسیدیم. در دامنه کوه، آبگیری وجود داشت که اطراف آن مملو از جمعیت بود. آواز پرندگان مانند بادی که با سرعت زیاد می وزید، لحظه ای قطع نمی شد. بیشترین پوشش گیاهی منطقه را گَوَن تشکیل می داد. بخش دیگر پوشش منطقه از گیاهان و سبزیجات کوهی تشکیل شده بود.

اما، خانواده هایی که به منطقه می آمدند هر یک، کیسه پلاستیکی در دست داشتند و مشغول جمع آوری سبزیجات و گیاهان دارویی بودند. تصور کنید، جمعیت زیادی در حال انجام این کار بودند. براحتی می شد متوجه شد که بخش وسیعی از پوشش گیاهی منطقه توسط انسانها تخریب و از بین رفته بود که این خود خطری برای آن منطقه به حساب می آید. بسیاری از گیاهان دارویی از ریشه کنده می شوند و بسیاری دیگر نیز قبل از رشد کامل از زمین جدا می شوند. بنابراین فرصتی برای تکثیر آنها و رشد گیاهان برای سال های بعد نمی ماند که این خود بزرگترین خطر برای این گونه مناطق است و به تدریج کوهستان های سرسبز خالی از پوشش انواع گیاهان خواهد شد.  خسارت های ناشی از این اقدامات، محدود به این چند جمله نمی شود و مطمئناً افراد متخصص در این زمینه می توانند با برنامه ریزی های دقیق مانع این اقدامات شوند.

بگذریم...

امروز 28 اردیبهشت است و سالروز تولد یکی از نوابغ جهان اسلام، حکیم عمر خیام (427-510ق). اگرچه رباعیات خیام هر یک بار معنایی خاصی دارند و گاهی نیز بحث و جدل های بسیاری را در طول تاریخ در پی داشته اند اما یکی از آن رباعیات بی ارتباط با متن فوق نیست:

«هر سبزه که برکنار جویی رسته است     گویی ز لب فرشته‌خویی رسته است

پا بر سر سبزه تا به خواری ننهی    کان سبزه ز خاک لاله رویی رسته است»

امیدوارم هر یک از ما که به طبیعت می رویم، این رباعی خیام را در نظر داشته باشیم و صرفاً به فکر لذت و تفریح خود نباشیم و میراث طبیعی کشورمان را برای آیندگان نیز حفظ کنیم.

   + محمدجعفر اشکواری ; ۱:۳۸ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ٢۸ اردیبهشت ۱۳٩۱
comment نظرات ()
BlogLike textcolor="#333333" linkcolor="#2f57a2" backgroundcolor="#ffffff">