تاریخنامه

تاسوعا و عاشورای امسال

اگرچه چندسالی برای حضور در مراسم تاسوعا و عاشورا در روستا برنامه ریزی می کردم ولی تا امسال این برنامه عملی نشده بود. خوشبختانه امسال فرصتی بود تا در کنار مردمان روستا به عزاداری و سوگواری سرور و سالار شهیدان اباعبدالله الحسین(ع) بپردازم.


فضای کلی مراسم مانند گذشته بود. شب اول حضور در مراسم متوجه شدم که جمعیت حاضر در مسجد نسبت به گذشته بیشتر شده و جوانانی که با چهره های متفاوت برای سوگواری در مسجد حاضر بودند توجه من را جلب کرد. قبل از حضور روحانی جهت سخنرانی و وعظ، مداحان به مداحی می پرداختند. دیگر مثل گذشته یک یا دو نفر نبودند که برای مداحی و خواندن مرثیه داوطلب می شدند بلکه تا جائیکه به خاطر دارم ١٠ نفر در نوبت های مختلف مرثیه می خواندند و مردم نیز گاهی با سینه زدن و گاهی نیز با زنجیر زدن آنها را همراهی می کردند. اما مشکل عمده در این بود که گاهی در یک شب نوبت به همه نمی رسید و این سبب دلخوری دیگر مداحان و نوحه خوانان می شد.

ضمنا روحانی روستا جای خود را به روحانی جدید داده بود. ایشان رئیس اداره اوقاف شهرستان تنکابن هستند. با حضور روحانی در مسجد به صحبت های ایشان که پیرامون محرم و تاسوعا و عاشورا بود گوش فرا می دادیم. ایشان نیز مهارتی در نوحه خوانی داشتند و گاهی برای جمع حاضر نوحه و مرثیه می خواندند.

از مراسم دیگر در روستا بردن هیئت عزاداری به روستاهای دیگر و پذیرایی از هیئت های روستاهای همجوار بود. گاهی این مراسم در شب و گاهی در روز اتفاق می افتاد. عصر روز تاسوعا برای عزاداری به سه روستا رفتیم. شب عاشورا به شهر شیرود و امامزاده سیدحسین بن موسی بن کاظم(ع) رفتیم و در جوار مزار شهید شیرودی به عزاداری پرداختیم. شب عاشورا، شیرود پذیرای هیئت های عزاداری از اطراف شهرستان تنکابن و رامسر است.

شب عاشورا در بین مردم به شب (زارِی زارِی) مشهور است و معتقدند که باید تا صبح بیدار بمانند و به عزادراری بپردازند. اگرچه همه نمی توانند تا صبح بیدار باشند ولی تا جائی که امکان دارد اهالی در مسجد روستا حضور داشتند و تا اذان صبح به عزاداری و نوحه خوانی پرداختند.

بعد از خواندن نماز ظهر عاشورا برای صرف ناهار به مکانی که آماده شده بود رفتیم. تمام هزینه ها اعم از برنج و گوشتِ ناهار توسط اهالی تدارک دیده می شود. ظهر عاشورا نیز به یکی از روستاهای همجوار رفتیم و شب را نیز میزبان هیئت عزاداری روستای دیگری بودیم.

شام غریبان نیز در روستا با مراسم خاصی برگزار می شود. سینی هایی که در آنها خرما کشمش و نذورات دیگر قرار دارد را با پارچه مشکی می پوشانند. روی آنها نیز فانوسی قرار می دهند. چندین سینی تدارک دیده شده را جوانان روستا بر سر می گیرند و در کوچه های روستا با خواندن نوحه مخصوص شام غریبان به عزاداری می پردازند.

خلاصه، مراسم تاسوعا و عاشورای امسال برای من حال و هوای دیگری داشت. امیدورام عزاداری و سوگواری همه مقبول درگاه حق واقع شده باشد. آمین

 

   + محمدجعفر اشکواری ; ۸:٠٩ ‎ب.ظ ; یکشنبه ٢۸ آذر ۱۳۸٩
comment نظرات ()
BlogLike textcolor="#333333" linkcolor="#2f57a2" backgroundcolor="#ffffff">