تاریخنامه

عطار نیشابوری (618-540 ق.)

«چند جویی در جهان یاری ز کَس             یک کَسَت در هر دو عالم یار بس

تو چو طاوسی بدین ره در خرام               کانـــدرین ره کـم نیایـی از مــگس

مرد باش و هر دو عالم ده طلاق               پـای در نه زانـکه داری دست رس

گر برآری یک نفس بی عشق او               از تـو بـا حـضرت بنـالد آن نفــس

هر نفس سرمایهٔ صد دولت است             تا کی اندر یک نفس چندین هوس

سرنگونساری تو از حرص توست              بـاز کـش آخـر عنـان را بـاز پـس

تا ز دانگی دوست تر داری دودانگ           نیستی تو این سخن را هیچ کَس

گر گهر خواهی به دریا شو فرو               بر سر دریا چه گردی همچو خَـس

بر در او گر نداری حرمتی                      چـون توانـی رفـت راه پر عَسَس

چون تو ای عطار حرمت یافتی              بر سر افـلاک تـازانـی فَـرَس»

(25 فروردین، روز بزرگداشت فریدالدین ابوحامد محمد بن ابوبکر ابراهیم بن اسحاق عطار کَدکَنی نیشابوری مشهور به عطّار نیشابوری، عارف و شاعر نامی است).

 

   + محمدجعفر اشکواری ; ٤:٠٤ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ٢٥ فروردین ۱۳٩٤
comment نظرات ()

اندر فواید علم تاریخ

«فبعد بدان اَیدَکَ اللّهُ تَعالى بِفَضله الکَریم که علم تواریخ از علوم ضروریه است. چنانک شاعر تعداد علوم ضروریه عربیه را در یک بیت ذکر کرده است:

         نحو و عروض و قافیه                 شعر و لغت، انشاء و صرف

        خط و معانی و بیان                    تاریــخ و عـلم اشتـقـاق

تا کسى بر احوال گذشتگان عالم واقف نشود، از فواید «العلم علمان: علم الأبدان و علم الأدیان» بیبهره و بی‏نصیب خواهد بود. زیرا که مسافران عالم و حاضران این دم بر سه قسم‏ اند: کقوله تعالى‏: «ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْکِتابَ الَّذِینَ اصْطَفَیْنا مِنْ عِبادِنا فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَیْراتِ». انبیاء و اولیاء [که‏] خلاصه موجودات و برگزیده کاینات‏ اند از جمله سابق بالخیرات مى ‏باشند. و فرعونیان و نمرودیان و متابعان شیطان، ظالم نفس خوداند. کما قال جَل ذکره‏: «إِنَّ اللَّهَ لا یَظْلِمُ النَّاسَ شَیْئاً وَ لکِنَّ النَّاسَ أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ». و سایر اهل عالم مقتصدانند که اگر صحبت اخیار اختیار کنند، ازجمله ابرار شوند و به ناز و نعمت جنان واصل گردند که‏ «إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِی نَعِیمٍ». و اگر در صحبت اشرار مواظبت نمایند، ازجمله فجار و اهل نار گردند که‏ «وَ إِنَّ الْفُجَّارَ لَفِی جَحِیمٍ». نعوذ باللّه من عذاب اللّه.

و علم تاریخ مخبر و مبنى است از احوال طوایف ثلاثه. پس هرکه علم تاریخ را ضبط کند و بر اطوار سابق بالخیرات واقف گردد بداند که عمل خیر ایشان، ترک هواى نفسانى و لذات جسمانى است. مثل کم‏ خوردن و کم گفتن و ترک راندن شهوت کردن و متابعت شیطان رجیم نکردن و مضمون قول قائل کریم که‏ «وَ لا تَتَّبِعِ الْهَوى‏ فَیُضِلَّکَ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ‏» را نصب العین گردانیدن است و این جمله موجب ازدیاد ایمان و صحت ابدان و رفع و دفع آلام و اسقام ایشان است».

(سید ظهیرالدین بن سید نصیرالدین مرعشی، تاریخ گیلان و دیلمستان، ص 5-4).

   + محمدجعفر اشکواری ; ۱٢:٤۳ ‎ب.ظ ; جمعه ٢۱ فروردین ۱۳٩٤
comment نظرات ()
BlogLike textcolor="#333333" linkcolor="#2f57a2" backgroundcolor="#ffffff">